Categoría: poesía

Nesa noite escintilante (Lembras? Non a lembrarás) éramos héroes.Non sabíamos de normas nin leis nin restricción.Vivíamos «a cada hora esclavos de la intensidad» (que tenros eses tempos nos que admiraba a Roberto Iniesta, antes de descubrir que era gilipollas). Nesta noite… Nesta noite somos libres. Libres do que nos avergoñábamos.Xa non somos esclavos da intensidade […]

Leer más

Decidín que non podía vivir (ben) sin a túa presencia real ou virtual un día calquera, despois de unha farra xuntos, unha dos moitas que estes dous crápulas con forma de chave e cerradura viveron. Descubrino porque nesa pérfida mañana non estabas ao meu carón na cama. Fun cabizbaixa cara ao salón. A ver que […]

Leer más

Vou a recitar palabras raras para ti,  para que queden na túa memoria, che guste o non (espero que si che guste). Vou a recitar ataraxias para ti,  desesperanzas e inexperiencias, che gusten o non (si che gustan, mellor). Vou a recitar paroxismos para ti, intensidades e pasiones interminabeis, che gusten o non (dime, por […]

Leer más

Porque xa non somos xoves e tampoco vellos. Somos infinitos…por un momento A piques de termiñar un soño de inverno, comezo a preguntarme; qué traerá o noso futuro – o teu+o meu+o noso? E penso nos primeiros días xuntos e canto o sentía todo por alguén que non coñecía. E míroche agora e imaxino un […]

Leer más