As lembranzas son a condena de nos, os buscadores. O tobo vai enchendo de mortes de amizades, dun pasado que non sempre é o que quereríamos que fora. Que é? Que é todo isto senon un xogo ridículo de famas, ascensos e caídas, de baleiros por encher (ao igual cas cuncas de cervexa que ti e máis compartiremos polo camiño de cara a esa morte que cada vez é máis familiar para nos).

E pensarmos: «Por qué proseguir cunha existencia baleira e sin sentido?»
E respondermos: «Por qué non?»